Μην πυροβολείτε τον καπετάνιο!

Αποφάσισα κι εγώ επιτέλους βάλω το λιθαράκι μου σε αυτό το κακουχιομπλόγκ.

Έπρεπε να έρθω στην Αγγλία πρώτον, για να αξιωθώ να γράψω, και δεύτερον, για να κατανοήσω τον απώτερο σκοπό των υδάτινων καϊκο-ζεϊμπεκιών. Για να γίνω πιο σαφής: κάποιοι από εσάς ίσως θυμάστε την καταραμένη εκείνη μέρα (γύρω στις 8 για την ακρίβεια) όπου μόνη μας επιθυμία ήταν να μεταφερθούμε στο πκ και να δειπνήσουμε με την ησυχία μας, χωρίς άγχος, και κατόπιν χαλαρά να επιστρέψουμε με την τελευταία λάντζα. Θυμάστε ίσως την καθυστέρηση λόγω πολυκοσμίας, τη βαρκάδα-ρομαντζάδα στο πουλονήσι (με 5 μποφόρ αν θυμάμαι καλά) και – το αποκορύφωμα – τη γυροβολιά μες στη θάλασσα πριν δέσει η λάντζα, με αποτέλεσμα, να παραγγείλουμε και να τρώμε σε φαστ φόργουαρντ.

Έμαθα λοιπόν - κατά την πτήση μου προς Λονδίνο - ότι αν υπάρχει κίνηση στο αεροδρόμιο, το αεροπλάνο δεν προσγειώνεται αλλά κόβει βόλτες πάνω από το Λονδίνο μέχρι να του δοθεί άδεια για προσγείωση (αυτό φαντάζομαι θα ισχύει για όλα τα μεγάλα αεροδρόμια)! Τρεις βόλτες έκανε ο πιλότος (ο Νίκος, η Ελευθερία και η Ντόρα θα είχαν πάθει κρίση και, επιπλέον, οι δύο πρώτοι θα είχαν «στολίσει» καταλλήλως πιλότο, αεροσυνοδούς, εταιρεία κλπ)! Έτσι λοιπόν, κι ο δικός μας συμπαθέστατος καπετάνιος έφερε μια γυροβολιά ίσα ίσα να περάσει η ώρα ώστε να μπορέσει να αγκυροβολήσει με την άνεσή του. Γιατί όλοι ξέρουμε την απίστευτη κίνηση στο λιμάνι του πκ (ψαροκάικα, βαρκούλες, φουσκωτά, κότερα, ιστιοπλοϊκά, γλάρους, πάπιες κ.ά.). Να σας θυμίσω επίσης και το φουσκωτό που πήρε σβάρνα ο καπετάνιος κατά την αναχώρηση μας. Θέλατε να ‘χαμε άλλα ατυχήματα στο πκ; Αφού ο καθένας αφήνει το πλεούμενό του όπου βρει! Για την ασφάλεια των επιβατών βρε το έκανε ο καημένος ο καπετάνιος! Δεν πιστεύω να αμφισβητεί κανείς τις καλές προθέσεις του!

Ο Εθνικός μας Ύμνος

ΜΙΑ ΕΙΚΟΝΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΑΥΓΟΥΣΤΟ ΤΟΥ '48

Μία σπάνια φωτογραφία, λίγο μετά πού έφυγαν οι Γερμανοί, κατά την διάρκεια του εμφυλίου.
Το πλοίο μεταφέρει εξόριστους κομμουνιστές.
Αχ!! Κακουχίες

Ιστορικά...

Αν νομίζετε πως οι Ιταλοί φίλοι μας ανακάλυψαν πρόσφατα το απαίσιο, γεμάτο εμπόδια και κακουχίες νησάκι μας, είστε γελασμένοι. Σαν συμπλήρωμα της παμπάλαιας φωτογραφίες που παρατέθηκε στην προηγούμενη ανάρτηση παραθέτω ένα κειμενάκι - μαρτυρία που μετά από επίπονη έρευνα έφτασε στα χέρια μου, από κάτοικο της νήσου ταύτης. Έτσι για να ξέρουμε και σε τι νερά κολυμπάμε...

"Περάσανε από δω πολλοί Ιταλοί και περάσανε ακόμα και από το Κ.Κ. χιλιάδες Ιταλοί και τους μετάφερνε ο προπάππους μου . Τους πήγαινε "....." και μας δίνανε χλαίνες και τα κάναμε φουστάνια. Μετά ήρθανε οι Γερμανοί, ήρθε ένα υποβρύχιο γερμανικό στο Κ.Κ. και δεν τους προφτάσανε τους Ιταλούς να τους σκοτώσουν. Μόνο όταν πήγαν "......", τους φορτώσανε σ' ένα καράβι για να πάνε Ιταλία και τους πετύχανε (οι Γερμανοί) στην "......" και πήγαν γερμανικά αεροπλάνα και τους ρίξανε πυραύλους και τους βουλιάξανε. Και γέμισε η θάλασσα πτώματα από Ιταλούς."

Πέραν του (συγκλονιστικού) ιστορικού γεγονότος,μια άλλη πτυχή είναι πως πριν απ' τα κουνούπια-ελικόπτερα είχαν έρθει και υποβρύχια!!!

ΜΙΑ ΕΙΚΟΝΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΑΥΓΟΥΣΤΟ ΤΟΥ 58

ΑΥΤΗ Η ΕΙΚΟΝΑ ΒΡΕΘΗΚΕ ΚΑΠΟΥ ΣΤΟ ΑΧΑΝΕΣ ΝΕΤ ...... ΤΙΠΟΤΑ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΑΛΛΑΞΕΙ.......

savra exo mia photo soy ............

ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ ΟΛΟΙ ΣΤΗ ΧΑΒΑΗ!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

ΚΥΡΙΕΣ ΚΑΙ ΚΥΡΙΟΙ ΣΕ ΠΡΩΤΗ ΠΡΟΒΟΛΗ

ΚΑΙ ΜΕ ΤΗΝ ΕΥΓΕΝΙΚΗ ΧΟΡΗΓΙΑ - ΨΥΧΙΚΟ - ΑΥΤΟΘΥΣΙΑ ΤΟΥ "ΞΕΧΝΑ ΡΕ......... ΤΟ ΝΗΣΙ" ΑΠΟ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ ΣΤΗ ΧΑΒΑΗ..........

ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΜΕ "ΞΕΧΝΑ ΡΕ......... ΤΟ ΝΗΣΙ" !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

Μιλώντας για έναν βράχο...

Είναι ένας… βράχος αγαπημένος
Μου τον πρωτογνώρισε ο Δ. Πήγαινε εκεί και καθόταν μόνος του, ατένιζε το πέλαγος και σκεφτόταν, τότε που ακόμα στο κ.Κ. η σιωπή, η ενδοσκόπηση και η φιλοσοφική διάθεση έψαχναν να βρουν τρόπους να εκφραστούν και καθόριζαν τη μέρα μας… Ο Δ. τη χρειαζόταν αυτή τη διάθεση, γιατί έγραφε (ακόμα τη γράφει) και τη διατριβή για τη φιλοσοφία, οπότε όλα γύρω του αποτελούσαν το έναυσμα για αναλυτικές και αναγωγικές σκέψεις… Η ύλη, τα φαινόμενα, η φύση (που κρύπτεσθαι φιλεί), και όλα αυτά. Πότε πότε δε, έκανε και καμιά βουτιά.
Είχε και ένα μπουκάλι νερό δεμένο μ’ ένα σπάγκο φουνταρισμένο στο βυθό να το κρατάει δροσερό, στη συνέχεια πρόσθεσε και μια σακούλα με ντομάτες και φρούτα. Πίσω απ’ το βράχο υπήρχε (και υπάρχει!) και μια σκιά που σου επιτρέπει να ξαπλάρεις εκεί όλη μέρα αν θέλεις, ειδικά αν υπάρχει και κάνα στρωματάκι…
Τον αγάπησα και ’γω τον βράχο. Τη στρογγυλάδα του, την καθαρότητά του, το σκαλοπατάκι που βουτάς σαν από βατήρα κολυμβητηρίου. Αν έχει αχινούς, για να μην έχουμε ατυχήματα τους βγάζουμε με προσοχή και τους πετάμε πιο πέρα, και όταν πας από τη θάλασσα στο βράχο έχει και μια φυσική χειρολαβή για να πιαστείς και ν’ ανέβεις. Πιο πέρα έχει και μια λακκούβα που γίνεται μια μικρή φυσική αλυκή και έχει πάντα φρέσκο εκλεκτό αλάτι, που όποτε το βλέπω σκέφτομαι να είχα μαζί μου καμιά ντομάτα ν’ αλατίσω και να τη φάω με καμιά πεταλίδα, αλλά τόσα χρόνια πάντα αμελώ να πάρω μαζί μου μαχαίρι για να βγάζω πεταλίδες. Επίσης σκέφτομαι ότι και ένα μπουκαλάκι ούζο θα ήταν ιδανικό σ’ αυτή την περίπτωση...
Βεβαίως ο βράχος είναι ιδανικός για την περιβόητη πρωινή βουτιά, όταν το μόνο που θέλεις είναι να ξυπνήσεις χωρίς πολλές μετακινήσεις και πετσέτες και ξάπλες και τέτοια, απλά βουτάς στο απίστευτο γαλάζιο, ξεμουδιάζεις, ξυπνάς, κολυμπάς λίγο, βγαίνεις, στεγνώνεις και φεύγεις ξεκινώντας με τον καλύτερο τρόπο τη μέρα σου.
Επίσης, είναι ιδανικός και ως προορισμός όταν όλες οι άλλες παραλίες είναι τίγκα. Επίσης και σαν δροσιστικό όταν ιδρωμένος θέλεις κάτι κοντινό και γρήγορο για αναψυχή πριν τον απογευματινό ύπνο. Γενικά είναι μια πέτρα που κάποιο θείο χέρι την έριξε στο πέλαγος για να μας κάνει τη ζωή πιο εύκολη και πιο όμορφη…
Αυτό το μυστικό το ξέρουν και άλλοι φυσικά. Τον βράχο τον έχουν τιμήσει με την σταθερή και συνεχή παρουσία τους και η Θ. και η Χ. και η Β. και η Μ, και η Ε, και οι τετράποδοι φίλοι μας Χ, Λ, Α, Κ, κ.ά. Βεβαίως κατεβαίνουν και άλλοι πλείστοι όσοι αποζητούν μιαν εναναλλακτική πρόταση για το μπάνιο τους, όπως και περιστασιακοί κολυμβητές περαστικοί απ’ τα μέρη μας που βούτηξαν μια φορά, έφυγαν και δεν ξαναβούτηξαν. Φυσικά, ο περί ου ο λόγος βράχος αποτελεί ορμητήριο και για τις εξορμήσεις και τους κολυμβητικούς μαραθώνιους του Σουηδού Σ. και του Παλαιστίνιου φίλου και συγκάτοικού του Γ. στην ξέρα απέναντι.
Ήταν ένα κείμενο για έναν μικρό και ταπεινό βράχο…

enas filos irthe apopse ap ta palia

Geia sas paidia kai apo mena

Sthn proti moy anartisi tha paroysiaso mia istoriki fotografia apo ta dromena sthn italia to 2006.

kalh synexeia kai kales anartiseis paidia..... erxontai kai alles

AFTER PARTY!!

Μη κοιμάσαι με τις κάλτσες

Αχ!! Τι τράβηξε ο δύστυχος ο Μπάρμαν αυτό το καλοκαίρι δεν λέγεται.
Έχει τελειώσει την δουλειά του, στο μπαρ φυσικά, και αποφασίζει να πάει να κοιμηθεί!
- Λάθος!! Ρώτησε κανέναν;
Εξοντώνει λοιπόν όλες τις πέτρες που βρίσκονταν κάτω από την σκηνή του, βγάζει έξω απ’ αυτή, διάφορα περίεργα ζωύφια (που κυκλοφορούν στην παΐδα), φτιάχνει την τέντα ώστε να μην τον ενοχλεί ο ήλιος που έχει αρχίζει να βγαίνει, στρώνει πρόχειρα το κρεβάτι του και…
Αυτό είναι σκέφτεται, θα λιώσω στον ύπνο…



Αλλά, ξαφνικά….ακούγεται μια φωνή
- Με τις κάλτσες κοιμάσαι:::::::
Ωχ!! Σκέφτηκε. Τι έγινε μας την έπεσε η θειά μου η Μαριγώ;
Που βρέθηκε εδώ;
Και πριν καταλάβει τη έγινε…
Η «εικονιζόμενη» ανοίγει την σκηνή, τον ξυπνάει, αφήνει τα κουνούπια και τις σαρανταποδαρούσες να μπουκάρουν μέσα, του βγάζει και τις κάλτσες!!!

Έλεος!! Φτάνει πια. Αφήστε ήσυχο το μπάρμαν.
Από κακουχία σε κακουχία σε αυτό το κ...νήσι!!!

Κουΐζ 2008

Το Κουΐζ 2008 είναι έτοιμο. Μπορείτε να το κατεβάσετε από δίπλα, κάνοντας κλικ πάνω στη φωτογραφία. Μαζί με το κουΐζ θα βρείτε και ένα άλλο αρχείο, το οποίο θα σας βοηθήσει να λύσετε τυχόν προβλήματα με τα fonts!!

Καλή Επιτυχία!
Περιμένω να ακούσω αποτελέσματα!!

Καλούτσι-Κουνουπίδι

Τώρα θα ήθελα να πώ κάποιες ευχαριστίες σε μερικούς "συναδέλφους" μου:
- Στον μικρό Οδυσσέα για την φανταστική ονομασία "ΚΑΛΟΥΤΣΙ-ΚΟΥΝΟΥΠΙΔΙ"!
- Στη Γεωργία που μια από αυτές τις γνώριμες μέρες της απελπισίας μας έφερε ΠΑΓΟ για να πιούμε κυριλέ τα ποτάκια μας!
- Στο τύπο που έχει το μπαρ "ΟΣΤΡΙΑ" στο ΠΚ που για άλλη μια απ' αυτές τις γνώριμες μέρες της απελπισίας, μας χάρισε 10 κιλά ΠΑΓΟ για να πιούμε κυριλέ τα ποτάκια μας!
- Στον Γιαρόν για το ΨΥΓΕΙΟ που μας παραχώρισε-ήταν πραγματίκα μια ευγενική χορηγία! Και φυσικά για την πέστο, τα γλυκά,την αληθινή λεμονάδα και το παστέλι!
- Στον Καβού για το 1 κιλό λαϊμ που μας έφερε και είχαμε όποτε γουσταραμε!
- Στο Νικόλα για τη συνεργασία που είχαμε εκείνο το βράδυ στο μπαρ ως "φύλακες"!


Άντε και Καλούτσι- Κουνουπίδι!!!

Ερώτηση

Μήπως να αλλάξουμε όνομα στο μπλοκ και να το πούμε Κ.Κ. Καλουχίες αντί για Κακουχίες??

Νέα των Κ.Κ.

ΝΕΑ ΤΩΝ Κ.Κ

-----ΕΚΤΑΚΤΟ ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ-----

ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΕΠΙΠΟΝΕΣ ΚΑΙ ΕΠΙΜΟΝΕΣ ΕΡΕΥΝΕΣ ΒΡΕΘΗΚΑΝ ΟΙ ΙΔΙΟΚΤΗΤΕΣ ΤΟΥ ΕΛΙΚΟΠΤΕΡΟΥ ΠΟΥ ΕΙΧΕ ΠΡΟΣΓΕΙΩΘΕΙ ΣΤΗΝ ΠΑΡΑΛΙΑ ΓΙΕΤΙ.ΟΠΩΣ ΒΛΕΠΟΥΜΕ
ΟΙ ΥΠΟΦΑΙΝΟΜΕΝΟΙ ΠΑΡΙΣΤΑΝΑΝ ΜΕ ΜΕΓΑΛΗ ΕΠΙΤΥΧΙΑ ΚΑΙ ΥΠΕΡΑΝΩ ΠΑΣΗΣ ΥΠΟΨΙΑΣ ΤΟΥΣ CAMPERS ΕΝΩ ΤΟ ΜΟΝΟ ΤΟΥΣ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝ ΗΤΑΝ ΝΑ ΒΡΟΥΝ PARKING ΓΙΑ ΤΟ ΟΧΗΜΑ ΤΟΥΣ. ΙΔΟΥ ΤΑΛΑΙΠΩΡΕ ΛΑΕ ΤΟΥ Κ.Κ ΓΙΑ ΝΑ ΞΕΡΕΙΣ ΜΕ ΠΟΙΟΥΣ ΕΧΕΙΣ ΝΑ ΚΑΝΕΙΣ. ΤΑ ΣΧΟΛΙΑ ΔΙΚΑ ΣΑΣ

Κότερα-Κουνούπια

Το πιο πιθανό είναι να μην σας κάνει εντύπωση αυτός, ο τρελός κατά τα άλλα, συνδυασμός λέξεων...Κάποιος ξένος ίσως αναρωτηθεί: «Κότερα-Κουνούπια?»...Εσείς όμως φιλήσυχοι campers του ΚΚ είμαι σίγουρη πως γνωρίζετε!!!
Αυτές οι δύο λέξεις απασχόλησαν τον λαό του τόπου μας για όσο καιρό παρέμεινε στις υπέροχες ακρογιαλιές του και στις υπέροχες εγκαταστάσεις που ειδυλλιακά προσφέρονται για διακοπές!



Και σας ρωτώ λοιπόν: Πόσες φορές πήγατε στην παραλία «μικρός Δέτης»?......
Από αυτές τις φορές πόσες ήταν παραλία και όχι μαρίνα για κότερα?-----
Αυτό ήθελα ν' ακούσω και συμφωνώ: ΚΑΜΙΑ.
Και όχι μόνο συμφωνώ, αλλά λυπάμαι για άλλη μια φορά για τον τόπο που ζω! Πού είναι η προστασία μας κύριε «Κράτος»? Από πότε και γιατί πρέπει ν' αλλάξει η αισθητική μου κοιτάζοντας τη θέα από μια παραλία? Όπως φαίνεται δε φτάνουν οι 8+ ώρες ταξιδιού-ταλαιπωρίας που κάνω για να ξεφύγω! Κι όταν ακόμα βρίσκεται κάποιος για να φωνάξει το λιμενικό και να σώσει ό,τι μπορεί, το λιμενικό να απαντάει απροκάλυπτα πως ΔΕΝ ΈΧΕΙ ΦΟΥΣΚΩΤΟ να έρθει!!! Και τι έχει μήπως ΕΛΙΚΟΠΤΕΡΟ??? (που κι αυτό μας το κοτσάρανε στο κεφαλάκι μας).

Και δε μιλάω μόνο περί αισθητικής, αλλά και για ηχορύπανση και για μόλυνση (θυμήσου τον «κύριο» που έβαζε πετρέλαιο στη μηχανή του φουσκωτού του και το μισό έπεφτε στη θάλασσα) και για κίνδυνο ατυχήματος.... Γιατί οι κοτεράδες δεν έχουν μόνο το κοτεράκι τους. Έχουν μαζί μ' αυτά: τα φουσκωτάκια τους, τις μπανανούλες τους (αν είναι δυνατόν το 15αύγουστο νόμιζα ότι ήμουν στο Σχοινιά), τα θαλάσσια μηχανάκια τους και πολλά άλλα «αξεσουάρ» τέτοιου τύπου, τα οποία τα παίρνουν για να κάνουν τις 5λεπτες βολτίτσες τους πάνω απ΄ τα ανέμελα κεφαλάκια μας...



Ακριβώς σαν τα κουνούπια που με έκπληξη συναντήσαμε σ' αυτό το μέρος κατά εκατοντάδες! Ποιος θα το περίμενε αυτό? Κουνούπια στο ΚΚ? Τι γίνεται? Ένα μυστήριο πλανιέται πάνω απ' την παΐδα...Άραγε θα βρει την απάντηση ο δαιμόνιος δημοσιογράφος Πίκος Απίκος...?Η συνέχεια στο επόμενο επεισόδιο...


Υ.Γ. Άντε γιατί το κάνατε διαφημιστικό το blog και του χρόνου θα 'ρθουν οι τριπλάσιοι...Κακουχίες λέμε!!!

Υ.Γ. Λευτεριά στο μικρό Δέτη!

ελα ρε!!!

i'm hereeeeee...me toooo...
now i'm going to climb...metà grafo kati..

ciao ciao
filakia
fabraki

finaaally in the kk blog!

geia sou to everybody!!!
how are u everybody??i hope you are fine!i know it's hard but i will find something bad to write about kk..filakia to everybody!!
martaki

Κάτω απ' το νερό

Γιατί εμείς εκεί στο Κάτω ξέρουμε ΚΑΙ από υποθαλάσσιες φωτογραφίες... όχι παίζουμε. Tnk u Γεωργίααα!!

Να ΄μαι και γω κανονικά...

Νά 'μαι και γω κανονικά με την πρώτη μου ανάρτηση! Λέω να βάλω μερικές φωτό από χορούς και ξεφαντώματα, έτσι για να ΄χουμε να θυμόμαστε τις κρύες νύχτες του χειμώνα. Τι είπα; "κρύες"; "χειμώνα"; Θού Κύριε, έξω σκάει ο τζίτζικας !

Ο γνήσιος μπάρμαν από το Μίτσιγκαν

- Ααα!
- Τι είναι κύριε Πίτερ μας;
- Τώρα το βρήκα σε ποιον μοιάζετε.


- Αμάν!!!
- Λοιπόν μοιάζετε πολύ…δηλαδή αν σας ξύριζε κανείς το μουστάκι….
- Ωχ ωχ ωχ!!!
- …είσαστε ολόιδιος…με έναν μπάρμαν από το Μί(τ)σιγκαν
- Ανάθεμά σε με ξεψύχησες

Πάρε να ΄χεις

Σ' αυτές τις μέρες που το καθημερινό γαλάζιο παύει να είναι η καθημερινή μας συνήθεια και αρχίζει να ξεθωριάζει, αφήνοντας τη μνήμη να του ξαναδώσει τη θέση που του αξίζει, μέχρι να το ξανα-ανα-καλύψουμε για να μας απο-καλύψει κάποια απ' τα μυστικά του -όσα αυτό θέλει και όσα μπορεί να δει ο καθείς- μέχρι τότε λοιπόν που θα ξαναρχίσουν τα μάγια και τα θαύματα...

Πάρτε γαλάζιο να 'χετε με φάτσα κάρτα τον παράδεισο. Άλλωστε να μην ξεχνάμε πως το φως, κάτω από μια φοινικιά γεννήθηκε...

Φώτο Κουίζ

Η Φωτογραφία είναι από το...μέλλον και συγκεκριμένα από το έτος 2018!!
Σας θυμίζει κανέναν;
Κάποιον...διπλανό μας άνθρωπο ίσως;
Κάποιον...αγαπημένο μας ίσως;
Συγκεντρώσου!!!!
Concentrate!!!

Σαν με κοιτάς.....

Σε συνέχεια του μηνύματος του χρήστη Νίκου και της απάντησης μου, παραθέτω την ακόλουθη φωτό. ΔΕΝ είναι όπως βλέπετε φιλί. Προπαρασκευαστικό στάδιο.

"Ξωτικό"

Θεέ Κρίσνα πήρα την απόφαση να σου γράψω για να σε ρωτήσω γιατί μας έστειλες ξωτικό φέτος στο κκ...
Τουλάχιστον 30 από εμάς κοντέψαμε ν' αφήσουμε την τελευταία μας πνοή στην παιδα!!!
Το πρωί-χαράματα δηλαδή-΄΄εβγαινε κι ατένιζε το άπειρο!(Ρώτα την ξαδέρφη να σου πει πόσες λακτάρες πήρε!!!)
Το μεσημέρι ατένιζε το άπειρο!
Το απόγευμα ατένιζε το άπειρο!
Το βράδυ ατένιζε το σκοτάδι!
Κάποιες φορες χανόταν στο "νερό" και ψαχνόμασταν!
Στο πάρτυ εκανε γιόγκα και μπαλέτο, ενώ οι λιτανείες πέφταν βροχή στην εκλειψη σελήνης!
Στο hippy πάρτυ μας λιβάνιζε με το στικεράκι και με παράξενες προσευχές και τότε όλοι πιστέψαμε στο Χριστό και θυμηθήκαμε τη μαμά μας!
Στο λιμάνι αποφάσισε να "τραγουδίσει"!!!Και σε ρωτώ αυτό ΓΙΑΤΙ???Γιατί σε μας τους τόσο φιλήσυχους campers?ΓΙΑΤΙ ΚΡΙΣΝΑ???Ε???
Α....ξέρω τί θα μου πεις: "Γιατί έχετε κάνει κλίκα κωλόπαιδα"...
Εντάξει λοιπόν Κρίσνα από του χρόνου ΚΟΙΝΟΚΤΗΜΟΣΗΝΗ!Στ'ορκίζομαι!!!

Υ.Γ. ΕΛΕΟΣ!!!

Ωραία φωτό

Μεταμφιεσμένοι (με λάσπη της ζούγκλας) πεζοναύτες, στο κυνήγι της ομορφιάς...

Να μαι και γω...

Να μαι και γω λοιπόν, και να δείτε τι έπαθα... Πάω να μπώ στο μπλόγκ και μπαίνω με το νικ του άλλου, "προσωπικού" μου μπλόγκ, ως phoebus. Φόρα παρτίδα και το μπλόγκ "ουκέτι Φοίβος", και φωτό και απ' όλα... Σαλτάρω τελείως, δεν ήθελα να τα μπλέξω αυτά τα δύο, από δω το πάω, από κει το φέρνω, πάω να καταργήσω την εμφάνισή μου εδώ, τίποτα, και τελικά καταργώ άπαξ και διά παντός το πολυαγαπημένο μου ιστολόγιο... Τόσα κείμενα, τόσος πόνος, τόσες εξομολογήσεις στον κάλαθο των αχρήστων του google... Όποιος πρόλαβε να διαβάσει, διάβασε (άν πρόλαβε και κανείς), δεν με πειράζει, απλά δεν μπορεί να μπλεχτεί ένα μπλόγκ προσωπικών εξομολογήσεων (που δεν το ήξερε και κανείς πλήν εμού), με ένα συλλογικό ημερολόγιο διακοπών. Αυτά... Δεν με πειράζει, ήθελα να το καταργήσω ούτως ή άλλως, απλά είχα μέσα μεταξύ άλλων, κάτι καλές συνταγές μαγειρικής (! κάνω και τέτοια) και μία σπαραξικάρδια ιστορία για το καναρίνι μου... Στα δικά μας τώρα.
Ότι επιστρέψαμε, επιστρέψαμε. Ότι εγώ προσωπικά επέστρεψα και νωρίτερα απ' τα αναμενόμενα, γνωστό κι αυτό. Αμάν πιά με την ταλαιπώρια... Όμως, ακόμα να συνηθίσω το... ίσωμα του πατώματος και των δρόμων της πόλης, ψάχνω εναγωνίως και ματαίως να βρώ πέτρες και μονοπάτια να πατήσω, και κέδρους και βράχια εκεί που δεν υπάρχουν. Έτσι μού' ρχεται να στήσω σκηνή στο μπαλκόνι και να κρεμάσω αιώρα στην κρεβατοκάμαρα, να γεμίσω βότσαλα τη μπανιέρα, να πετάξω και λίγη άμμο από δω κι' από κεί...
Λοιπόν, εν αναμονή του καθιερωμένου πάρτυ (κύριοι διαχειριστές, αν ψάχνετε για χώρο, κάτι μπορεί να παίζει κι από δω...), εν αναμονή καμιάς εκδρομής, του επόμενου καλοκαιριού, εν αναμονή γενικά των πραγμάτων που θάρθουν....
Μετά τιμής
Μπουζουξής (χαρμάνης)

Υ.Γ. Θα βάλω και τρείς φωτό, τη σκηνή μου στη γαμώ τις καβάτζες, αυτή με τα ποδάρια μου στην απέραντη γαλήνη των λάκων, και την άλλη στο λιμάνι όταν περιμέναμε το βαπόρι. Έτσι για την αντίστιξη.
Α, και κάτι άλλο. Πειράζει να βάζουμε φωτό με πρόσωπα; Μέχρι τώρα, μόνο κάτι... ηλιοβασιλέματα και κάτι ελικόπτερα βλέπω.

Ελικόπτερο!!

Αυτό θα πει ΚΑΚΟΥΧΙΑ. Να θέλεις να πας για κανένα μπανάκι και να προσέχεις να μη σε "πατήσει" κανένα ελικόπτερο!!! Ναι σωστά το έχω γράψει. Ελικόπτερο πάνω από την παραλία. Άντε να δούμε πού θα πάει αυτό. Σε λίγο θα εμφανιστεί και κανένα...υποβρύχιο.


ΚΑΚΟΥΧΙΕΣ!!!!

Η επιγραφή έξω από την εκκλησία.

Μέχρι φέτος νόμιζα ότι οι εκκλησία εναγκαλιάζει οποιαδήποτε στιγμή το ποίμνιο της. Μάλλον έκανα λάθος. Μάλλον το "σπίτι" του Θεού δεν είναι ανοιχτό για όλους. Τουλάχιστον όχι πάντα ή όχι για "πολλή" ώρα... Για του λόγου το αληθές, παρακαλώ όποιος έχει φωτό ας την ανεβάσει.

Ο μπάρμαν από το Μίτσιγκαν...

Πρέπει να μην ξαναδουλέψει στο Κ.Κ. μπαρ. Τον θεωρώ υπεύθυνο για τα παραστρατίματα μου και μαζεύω ψήφους για την αποχώρηση του =P Οι μερίδες στα ποτά ήταν μάλλον ζαλισμένες. Vodka 99% Λεμόνι 0,01% και στο υπόλοιπο πάγος... Για όνομαααααααααα... Αυτός φταίειιιιι...

Βορειάς 5 Χαβάη 0 (ή αλλιώς: "Πού σαι ρε Μαγκάρετ!?")

Οκ, έμεινα στο Κ.Κ. λιγότερο από κάποιους συνάδελφους camper αλλά ρε γαμώτο... Από τις 18 μέρες μόνο μία να έχει νοτιά??? Η Χαβάη να πνίγεται στα κύμματα? Γιατί ρε γμτ?!?!!? ΓΙΑΤΙΙΙΙΙΙ???????!!?!?!?!?!?!

Αχινοί!!

Αχινοί... Φέτος παραπήγε το πράμα. Λάκκοι τιγκαρισμένοι... Προσωπικά πάτησα τρεις φορές (και οι τρεις βέβαια σε κατάσταση μέθης αλλά αυτό δεν έχει σημασία). Ο μπάρμαν από το Μίτσιγκαν πάτησε επίσης (με το ένα δάχτυλο) 15 αγκάθια. Η προσπάθεια του να εξωλοθρεύσει τον αχινό απέδωσε καρπούς και ο εν λόγω αχινός κείτεται σήμερα νεκρός.